دانشنامه پارس مسترزپارس مسترز ایران toastmasters.ir ↗

پروژهٔ پنجم از پنج • سطح 4

محتوای آموزشی: مسترکلاس

طراحی و ارائهٔ یک دورهٔ آموزشی کوتاه

فهرست این صفحه

بخش اول: معماری یادگیری؛ طراحی معکوس#

خطای بنیادین بیشتر معلمان این است که از «آنچه می‌خواهند بگویند» آغاز می‌کنند. طراح آموزشی حرفه‌ای وارونه عمل می‌کند: از «آنچه مخاطب باید در پایان بتواند انجام دهد» آغاز می‌کند و به عقب برمی‌گردد. این طراحی معکوس است و سه گام دارد.

گامپرسش کلیدیخروجی
۱. هدفمخاطب در پایان دقیقاً چه کاری خواهد توانست بکند؟یک جملهٔ رفتاری و سنجش‌پذیر
۲. سنجشاز کجا بفهمم که یاد گرفته؟یک تمرین یا آزمون کوچک؛ در این ویرایش، همان تمرین یک‌دقیقه‌ای اعضا
۳. مسیرچه گام‌هایی او را از صفر به هدف می‌رساند؟دو تا سه گام منطقی و پیاپی

سه قاعدهٔ طلایی مسترکلاس دارد. یک مهارت مشخص. چند دقیقه جای آموزش یک رشته نیست، جای آموزش یک توانایی است. آزمون: هدف باید با فعلی رفتاری بیان شود («خواهد توانست یک قلاب سی‌ثانیه‌ای بنویسد»)، نه با هدفی ذهنی و مبهم («با مفهوم قلاب آشنا می‌شود»). دشمن یادگیری بار اضافی شناختی است. هرچه مستقیم به هدف خدمت نمی‌کند، حذف کنید؛ کمتر، بیشتر است. ژرفای یک مفهوم بهتر از سطح ده مفهوم است. مخاطب باید کار کند، نه تنها گوش دهد. یادگیری در گوش دادن منفعل رخ نمی‌دهد، در انجام دادن رخ می‌دهد. به همین دلیل، در این ویرایش تمرینی یک‌دقیقه‌ای برای اعضای حاضر الزامی است.

بخش دوم: غلبه بر نفرین دانش؛ دیدن از چشم تازه‌کار#

خطرناک‌ترین فاصله در آموزش، فاصلهٔ میان «آنچه شما بدیهی می‌دانید» و «آنچه مخاطب واقعاً می‌داند» است. برای پل زدن بر این شکاف:

  • نقطهٔ آغاز مخاطب را مشخص کنید. پیش از طراحی بپرسید: مخاطب من دقیقاً چه می‌داند و چه نمی‌داند؟ چه پیش‌فرض‌هایی دارد؟ آموزش از جایی آغاز می‌شود که مخاطب ایستاده، نه جایی که شما ایستاده‌اید. اعضای باشگاه از رشته‌های گوناگون‌اند؛ آن‌ها را تازه‌کار فرض کنید.
  • اصطلاحات تخصصی را رمزگشایی کنید. هر واژهٔ تخصصی که بی‌توضیح به کار ببرید، یک مخاطب را جا می‌گذارد. یا اصطلاح را ساده کنید، یا همان آغاز تعریفش کنید.
  • از پل آشنا به ناآشنا بهره ببرید. مفهوم تازه را به چیزی که مخاطب از پیش می‌داند گره بزنید: قیاس، استعاره یا مثالی روزمره. مغز ناشناخته را تنها از راه شناخته یاد می‌گیرد.
  • نقطه‌های لغزش را پیش‌بینی کنید. کجا مخاطب معمولاً گیج می‌شود یا خطا می‌کند؟ آن نقطه‌ها را از پیش بیابید و در همان لحظه گره را باز کنید.

بخش سوم: چرخهٔ مسترکلاس؛ بگو، نشان بده، بسنج#

آموزش اثربخش ریتمی دارد که در هر گام محتوایی تکرار می‌شود، و همین چرخه تفاوت سخنرانی اطلاعاتی و آموزش واقعی است.

مرحلهکارنکته
بگو (Tell)اصل را روشن بیان کنمفهوم یا گام را کوتاه و روشن بگویید و «چرا»یش را هم بگویید؛ مخاطب وقتی دلیل را بفهمد، بهتر یاد می‌گیرد و به یاد می‌سپارد
نشان بده (Show)مثال زنده ارائه کنمفهوم انتزاعی را با مثالی مشخص، نمایشی یا نمونه‌ای واقعی ملموس کنید؛ همان «نشان بده، نگو»ی پروژهٔ مستند، در خدمت آموزش
بسنج (Check)فهم را وارسی کنپیش از رفتن به گام بعد، فهم مخاطب را بسنجید: یک پرسش، یک تمرین کوتاه یا دعوت به تأمل. این «نقطه‌های وارسی فهم» جلوی انباشت سردرگمی را می‌گیرند

گام‌ها را از ساده به پیچیده بچینید. هر گام باید بر گام پیشین بنا شود؛ مخاطب را مانند بالا رفتن از پلکان پیش ببرید، نه پریدن از پرتگاه. اگر گامی بیش از اندازه بزرگ است، آن را بشکنید.

بخش چهارم: ساختار مسترکلاس و ملاحظات اجرای زنده#

بخشزمان تقریبیمحتوا
قلاب و وعده۰: ۰۰ تا ۰: ۴۵چرا این مهارت مهم است، و وعدهٔ روشن: «در پایان، شما خواهید توانست...»
زمینهٔ مشترک۰: ۴۵ تا ۱: ۳۰تعریف نقطهٔ آغاز، کنار زدن پیش‌فرض‌ها و اصطلاحات کلیدی
گام ۱ (بگو، نشان بده، بسنج)۱: ۳۰ تا ۳: ۳۰نخستین لبهٔ مهارت، مثال و وارسی فهم
گام ۲ (بگو، نشان بده، بسنج)۳: ۳۰ تا ۵: ۳۰لایهٔ دوم، بر پایهٔ گام نخست، مثال و وارسی
گام ۳ (اختیاری)۵: ۳۰ تا ۷: ۰۰تکمیل مهارت؛ اگر زمان تنگ است، حذفش کنید
تمرین یک‌دقیقه‌ای اعضا۷: ۰۰ تا ۸: ۳۰توضیح ۳۰ ثانیه‌ای، یک دقیقه کار اعضا و نگاهی کوتاه به چند پاسخ
جمع‌بندی و گام بعدی۸: ۳۰ تا ۹: ۳۰مرور مسیر و دعوت به تمرین مستقل

طراحی تمرین یک‌دقیقه‌ای#

تمرین باید مهارت را واقعاً به کار گیرد، نه دانستن آن را بیازماید. چند قالب مناسب نشست آنلاین:

  • نوشتن در چت: «در یک دقیقه، قلاب ویدئوی بعدی‌تان را با همین قالب بنویسید و در چت بفرستید.»
  • کار روی کاغذ و نمایش به لنز: «سه گام را روی کاغذ بکشید و کاغذ را رو به دوربین بگیرید.»
  • انجام دادن فیزیکی: «همین حالا کادر دوربین خود را با این قاعده تنظیم کنید.»
  • رأی یا انتخاب: «از این دو نمونه، کدام درست است؟ با واکنش 👍 یا ❤️ پاسخ دهید.»

دستور تمرین را کوتاه و دقیق بگویید، از زمان‌سنج بخواهید یک دقیقه را اعلام کند، و پس از پایان یکی دو پاسخ را بخوانید یا ببینید و بازخوردی کوتاه بدهید. در این ویرایش، پیام چت اعضا در همین تمرین مجاز است.

ملاحظات اجرا#

  • حضور معلم دیده می‌شود. برخلاف مستند، در مسترکلاس چهره و حضور شما بخشی از آموزش است. نگاه به لنز و انرژی مثبت و مطمئن به مخاطب اطمینان می‌دهد که در دستان امنی است.
  • ابزار دیداری در خدمت یادگیری، نه تزئین. اگر اسلاید یا نمایش صفحه دارید، هر عنصر باید فهم را آسان کند؛ اسلاید شلوغ و پرمتن خودش منبع بار اضافی شناختی است. فایل را یک روز پیش برای میزبان فنی بفرستید.
  • ریتم انرژی را مدیریت کنید. ده دقیقه با یک لحن ثابت خسته‌کننده است؛ با تغییر لحن، مکث عمدی و بالا و پایین بردن انرژی در نقطه‌های کلیدی، توجه را زنده نگه دارید.
  • اجرای پیوسته. کل مسترکلاس پیوسته و زنده اجرا می‌شود. این مهارت مدیریت زندهٔ جریان، زمان و خطا را می‌سنجد؛ همان استانداردی که در همهٔ پروژه‌های این سطح پابرجاست.

وظایف عملی پروژه#

  1. تعریف هدف یادگیری: مهارتی مشخص و اجراشدنی، ترجیحاً از حوزهٔ تخصصی خود، برگزینید و هدف را با یک فعل رفتاری بنویسید. آزمون: آیا می‌توانید بگویید «در پایان، مخاطب خواهد توانست...»؟
  2. شناخت مخاطب: نقطهٔ آغاز مخاطب را مشخص کنید: چه می‌داند، چه نمی‌داند، کدام اصطلاحات برایش ناآشناست و کجا معمولاً گیج می‌شود.
  3. طراحی معکوس: نخست تمرین یک‌دقیقه‌ای اعضا را، که سنجش نهایی شماست، طراحی کنید؛ سپس دو تا سه گام منطقی که مخاطب را به آن می‌رسانند مشخص کنید.
  4. ویرایش بی‌رحمانه: هرچه می‌خواهید بگویید فهرست کنید، سپس هرچه مستقیم به هدف خدمت نمی‌کند حذف کنید. آزمون: آیا حذف این بخش توانایی مخاطب را کم می‌کند؟ اگر نه، حذفش کنید.
  5. طراحی چرخهٔ هر گام: برای هر گام سه عنصر بنویسید: جملهٔ «بگو»، مثال «نشان بده» و پرسش یا تمرین «بسنج».
  6. آماده‌سازی ابزار دیداری: اگر اسلاید یا نمایش دارید، آماده کنید و بسنجید: هر ابزار فهم را ساده می‌کند یا شلوغش می‌کند؟
  7. تمرین زمان‌بندی: مسترکلاس را چند بار تمرین کنید تا در ۸ تا ۱۰ دقیقه جا شود؛ مدیریت زمان بخشی از مهارت ارزیابی‌شده‌است. تمرین اعضا را هم روی یکی دو نفر از خانواده یا دوستان بیازمایید.
  8. اجرا: مسترکلاس را زنده و پیوسته در نشست اجرا کنید.
  9. خودارزیابی: با ضبط نشست به سه پرسش پاسخ دهید: آیا مخاطبی که هیچ نمی‌دانست، اکنون می‌تواند کاری را که وعده دادم انجام دهد؟ آیا در دام نفرین دانش افتادم و چیزی را بدیهی گرفتم که برای مخاطب بدیهی نبود؟ آیا مخاطب فعالانه درگیر شد، یا تنها منفعلانه گوش داد؟
  10. ارائهٔ پیوست: برگهٔ طراحی آموزشی (هدف، سنجش، گام‌ها) را یک روز پیش برای ارزیاب بفرستید.

پارس مسترز ایران — با هم، رساتر سخن می‌گوییم.

© ۱۳۹۷ پارس مسترز ایران. تمامی حقوق محفوظ است. پارس مسترز ایران، نشان (لوگوی) پارس مسترز ایران و تمامی علائم تجاری و حقوق نشر مربوط به پارس مسترز ایران، دارایی انحصاری این سازمان است و استفاده از آن‌ها تنها با کسب اجازه مجاز است.

toastmasters.ir • docs.toastmasters.ir • کد منبع با مجوز MIT