دانشنامه پارس مسترزپارس مسترز ایران toastmasters.ir ↗

پروژهٔ ۱ از ۱۵ • اجباری • سطح ۳: افزایش دانش

شناخت هوش هیجانی

احساسات خود و دیگران را بشناسید، پاسخ‌هایتان را تنظیم کنید و با همدلی و انگیزه، روابطی معنادارتر بسازید

  • پروژه
  • ⏱ ۵ تا ۷ دقیقه
فهرست این صفحه
تصویر پروژهٔ شناخت هوش هیجانی: فردی پشت میز احساساتش را در دفترچه یادداشت می‌کند با نمادهای قلب، خورشید، قطره و آذرخش، و دو نفر در گفت‌وگویی همدلانه کنار نماد مغز و قلب

بخش ۱: شروع کنید#

مقدمه#

ارتباط‌گران اثربخش در درک احساسات اطرافیان خود مهارت دارند و معمولاً از خودآگاهی بالایی نیز برخوردارند. هم توانایی تشخیص احساسات دیگران و هم درک عمیق احساسات خود، اجزای اساسی هوش هیجانی‌اند. هوش هیجانی یکی از ارزشمندترین مهارت‌هایی است که برای تبدیل شدن به رهبر و ارتباط‌گری اثربخش می‌توانید پرورش دهید.

در این پروژه با عناصر پایهٔ هوش هیجانی آشنا می‌شوید و می‌آموزید چگونه احساسات خود را صادقانه ارزیابی کنید، آن‌ها را به‌درستی بیان کنید، اهمیت خوش‌بینی را در پیوند با انگیزه درک کنید و از روش‌هایی برای افزایش همدلی بهره بگیرید.

تکلیف شما

هدف
هدف از این پروژه، درک چگونگی اثر احساسات شما بر روابطتان است. این پروژه همچنین برای کمک به شما در شناسایی چگونگی اثر احساسات دیگران بر وضعیت عاطفی خودتان طراحی شده‌است.
نمای کلی
دست‌کم به مدت دو هفته، احساسات خود و اثر آن‌ها بر خود و دیگران را در یک دفترچه یادداشت کنید. سپس در سخنرانی‌ای ۵ تا ۷ دقیقه‌ای در نشست باشگاه، دربارهٔ اثر پیگیری احساساتتان سخن بگویید (لازم نیست جزئیات یادداشت‌هایتان را به اشتراک بگذارید). در پایان، برگهٔ امضاشدهٔ تکمیل پروژه را به معاون آموزشی تحویل دهید تا نشان دهد یادداشت‌نویسی را کامل کرده‌اید.

مهارت‌های خود را ارزیابی کنید#

سطح مهارت فعلی خود را با امتیاز دادن به هر یک از گزاره‌های زیر (از ۱ تا ۵) ارزیابی کنید. ستون «پیش از ارائه» را اکنون و ستون «پس از ارائه» را پس از پایان پروژه کامل کنید.

  • ۵ شایان تقلید
  • ۴ بسیار خوب
  • ۳ چیره‌دست
  • ۲ رو به رشد
  • ۱ نیازمند بهبود
جدول خودارزیابی
گزارهپیش از ارائهپس از ارائه
من می‌توانم احساساتم را شناسایی کنم.
من می‌دانم چگونه احساساتم را به‌درستی بیان کنم.
من می‌دانم چه چیزی به من انگیزه می‌دهد.
من می‌توانم احساسات دیگران را تشخیص دهم و به آن‌ها پاسخ دهم.
من می‌دانم این پروژه در زندگی من بیرون از باشگاه پارس مسترز چه کاربردی دارد.

شایستگی‌ها

در این پروژه، شایستگی‌های زیر را فرا می‌گیرید و تمرین می‌کنید:

  • عناصر پایهٔ هوش هیجانی را بیاموزید.
  • احساسات خود را صادقانه ارزیابی کنید.
  • شیوهٔ درست بیان احساسات خود را مشخص کنید.
  • درک خود از اهمیت خوش‌بینی در پیوند با انگیزه را نشان دهید.
  • روش‌هایی برای افزایش همدلی شناسایی کنید.

بخش ۲: اهمیت هوش هیجانی#

هوش هیجانی توانایی شما در درک و مدیریت احساسات و انگیزه‌بخشی به خود است و توانایی تشخیص احساسات دیگران و پاسخ مناسب به آن‌ها را نیز در بر می‌گیرد. با بهبود هوش هیجانی، ارتباطی اثربخش‌تر برقرار می‌کنید و روابطی معنادارتر می‌سازید.

افراد دارای هوش هیجانی بالا معمولاً رفتارهای ویژه‌ای از خود نشان می‌دهند: سریع‌تر از تجربه‌های ناخوشایند بازمی‌گردند، کمتر در برابر اضطراب آسیب‌پذیرند و می‌توانند احساسات منفی را به شکلی مثبت هدایت کنند. هوش هیجانی بالا همچنین می‌تواند به کنترل بهتر هیجان‌های آنی، استدلال انتزاعی، برنامه‌ریزی بلندمدت و حافظهٔ فعال بینجامد.

هوش هیجانی را می‌توان به پنج عنصر تقسیم کرد: خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزه، همدلی و مهارت‌های اجتماعی. با ارزیابی احساسات خود، مدیریت آن‌ها را آغاز می‌کنید.

شناخت و تعریف احساسات#

احساسات اولیه
نخست احساس می‌شوند؛ ترس، غم، شگفتی و شادی را اغلب اولیه می‌دانند. ترسی که هنگام رویارویی با تهدید احساس می‌شود یا اندوهی که با شنیدن خبر درگذشت کسی پدید می‌آید، نمونه‌هایی از این پاسخ‌ها هستند. پاسخ‌های اولیه کنترل‌شدنی نیستند؛ ریشهٔ تکاملی دارند و همهٔ انسان‌ها، فارغ از پیشینهٔ فرهنگی، آن‌ها را تجربه می‌کنند. اغلب، پس از فوران کوتاهی از احساس اولیه، احساس تغییر می‌کند، فروکش می‌کند یا به چیز دیگری بدل می‌شود.
احساسات ثانویه
از احساسات آغازین سرچشمه می‌گیرند یا با آن‌ها درمی‌آمیزند؛ مانند خشم، استیصال، ناامیدی، شوخ‌طبعی، رضایت یا هیجان. احساسات اولیه نیز می‌توانند ثانویه باشند. برای نمونه، وقتی دوستی کسی را غافلگیر می‌کند و او از جا می‌پرد، نخستین پاسخ احتمالاً ترس است و پس از آن احساس اولیهٔ دیگری، شادی، می‌آید. هر فردی توان کنترل یا کاهش احساسات ثانویه را دارد.

بخش ۳: پنج عنصر هوش هیجانی#

خودآگاهی#

ارزش درک احساسات اولیه و ثانویه در این است که بدانید واکنش‌های عاطفی چگونه بر شما اثر می‌گذارند. تشخیص اینکه چه چیزی را می‌توانید کنترل کنید یا تغییر دهید و چه چیزی را نمی‌توانید، گامی مهم در رشد هوش هیجانی و جزء اصلی خودآگاهی است.

احساسات خود را بشناسید#

رهبری اغلب کار در موقعیت‌های چالش‌برانگیز و با افرادی است که به شکلی غیرمنتظره پاسخ می‌دهند. برای رهبری اثربخش، باید پاسخ‌های احساسی خود را بشناسید و بفهمید چرا به شیوه‌ای خاص واکنش نشان می‌دهید. درک پاسخ‌های خود به شما کمک می‌کند واکنش‌های احساسی اطرافیانتان را نیز بشناسید و درک کنید.

خودآگاهی را پرورش دهید#

خودآگاهی آموختنی است. برخی افراد از همان اوایل زندگی می‌آموزند در موقعیتی خاص چگونه واکنش نشان می‌دهند، دلیل پاسخ‌هایشان چیست و احساساتشان چگونه بر محیط اثر می‌گذارد؛ دیگران باید بعدها آگاهانه برای پرورش این توانایی بکوشند. هر رهبری از ارزیابی و پرورش خودآگاهی خود سود می‌برد.

پاسخ‌های خود را درک کنید#

خودآگاهی با مرور منظم احساسات در طول چند روز پرورش می‌یابد. نخستین گام، تشخیص و نام‌گذاری احساس در لحظهٔ تجربه است؛ گام بعدی، شناسایی دلیل آن پاسخ. بسیاری روزی را با احساس ناامیدی یا غرق‌شدگی سپری می‌کنند بی‌آنکه دمی برای یافتن علت آن درنگ کنند. آگاهی از پاسخ‌هایتان، درکی درست از مهارت‌هایی که باید پرورش دهید به شما می‌دهد.

اگر متوجه شوید اغلب پیش از ورود به جلسه‌ها احساس ناامیدی دارید، احتمالاً تیم خود را با شکیبایی کمتر و قدردانی کمتر هدایت می‌کنید. با تشخیص این ناامیدی و صرف چند لحظه برای فهم علت آن، می‌توانید پیش از تعامل با دیگران احساساتتان را مدیریت کنید و جلسه‌ها و شیوهٔ رهبری خود را بهبود بخشید.

خودتنظیمی#

با رشد خودآگاهی، آماده می‌شوید الگوهای پاسخ خود را با خودتنظیمی بررسی و دگرگون کنید. خودتنظیمی فرایند ارزیابی احساسات و مدیریت یا هدایت آن‌ها به شکلی سازنده است. در مثال پیشین، با بررسی احساسات پیش از ورود به جلسه، شناسایی ناامیدی به‌عنوان احساس غالب و یافتن ریشهٔ آن، می‌توانید پاسخ خود را تنظیم کنید و برگزینید که با تیمتان مثبت و اثربخش تعامل کنید.

خودتنظیمی در توانایی انتخاب سنجیدهٔ پاسخ‌ها، فارغ از موقعیت، نمایان می‌شود. هرچند توقف واکنش احساسی اولیه مانند ترس ناممکن است، می‌توان پاسخ‌های ثانویه را بررسی و تنظیم کرد.

برای نمونه، اگر یکی از اعضای تیم کسی را به شوخی بترساند، پاسخ اولیه احتمالاً ترس است و اگر کار عمدی بوده، پاسخ ثانویه ممکن است خشم باشد. فرد با بررسی و تنظیم این خشم، می‌تواند بی‌آنکه رویارویی وقت‌گیری بسازد، ارتباطی اثربخش برقرار کند: خشمش را کنار بگذارد، از تلاش هم‌تیمی‌اش برای شوخ‌طبعی قدردانی کند و سپس بگوید ترجیح می‌دهد هدف چنین شوخی‌هایی نباشد. این گفت‌وگو می‌تواند بی‌درنگ یا مدتی بعد انجام شود و مستقیم‌تر و اثربخش‌تر از واکنشی خشمگینانه است.

رهبری که از پاسخ آنی و هیجانی خشم پرهیز می‌کند، رفتار مثبت خود را حفظ می‌کند، با هم‌تیمی‌اش ارتباطی اثربخش برقرار می‌سازد و کارهایش را به خاطر یک رویارویی زمین نمی‌گذارد. رهبرانی که در تنظیم پاسخ‌هایشان توانا هستند، به احتمال زیاد احساسات دیگران را نیز بهتر تشخیص می‌دهند و درک می‌کنند.

همدلی#

همدلی چیزی بیش از توانایی تشخیص احساسات دیگران است؛ نیازمند درک اثر آن احساسات بر کسی است که آن‌ها را تجربه می‌کند. هستهٔ همدلی، دانستن این است که تجربهٔ احساسی مشابه با فردی دیگر چگونه است.

در مثال پیشین، کسی که با ترساندن دیگری می‌خواست شوخ‌طبعی کند، وقتی فرد ترسیده می‌گوید دوست ندارد دوباره هدف چنین شوخی‌ای باشد، با گوش دادن همدلی نشان می‌دهد و سپس با تکرار نکردن آن رفتار، به این درخواست احترام می‌گذارد. فرد بی‌بهره از همدلی، بی‌توجه به اثر رفتارش بر دیگران، به آن ادامه می‌دهد.

ارزش همدلی در ساختن روابط مبتنی بر اعتماد است. رهبرانی که همدلی بالایی دارند، اغلب از کسانی که همدلی کمتری دارند قابل‌اعتمادترند.

نیازها را پیش‌بینی کنید#

رهبران موفق می‌توانند نیازهای دیگران را پیش‌بینی و تشخیص دهند و به برآورده شدنشان کمک کنند. برخی نیازها عملی‌اند، مانند حجم کار و مدیریت زمان؛ برخی دیگر کمتر ملموس‌اند، مانند احساس رضایت، رفاقت با هم‌تیمی‌ها و تمایل به یادگیری مهارت‌های تازه. همهٔ این نیازها مهم‌اند و به تجربهٔ اعضای تیم ارزش می‌بخشند. درک نیازها، خواسته‌ها و مهارت‌های افرادی که رهبری می‌کنید، به ساختن تیمی قوی و منسجم کمک می‌کند که هدف‌ها را با موفقیت محقق می‌سازد.

انگیزش#

هر رهبر باید دو نوع انگیزش را در نظر بگیرد. هر دو نوع، نیازمند درک انگیزه‌های افراد درگیر و نگرشی مثبت‌اند.

انگیزش درونی
توانایی تعیین هدف‌های شخصی روشن و تحقق آن‌ها بدون محرک بیرونی. انگیزهٔ شخصی چالش‌های خود را دارد و به‌شدت به شناخت شما از خودتان متکی است. خودشناسی بخشی از هوش هیجانی است، اما بسیاری بی‌آنکه هوش هیجانی بالایی داشته باشند، هدف‌های شخصی خود را با موفقیت تعیین و محقق می‌کنند.
انگیزش بیرونی
انگیزه‌ای که از بیرون فرد می‌آید. برای رهبر، یعنی توانایی تعیین هدف برای اعضای تیم و تشویق آنان به تحقق هدف‌ها. این کار به مهارت‌های گسترده‌تری نیاز دارد: تشخیص مهارت‌ها، نیازها و آرزوهای اعضای تیم، و درک اینکه چه چیزی از درون و بیرون به آنان انگیزه می‌دهد و چه پاداش‌هایی برایشان جذاب است. هرچه هوش هیجانی رهبر بالاتر باشد، شناسایی عوامل انگیزشی هر فرد و کل تیم برایش آسان‌تر است.

مهارت‌های اجتماعی#

مهارت‌های اجتماعی امکان تقویت پیوندها و پرورش روابطی را که برای موفقیت حیاتی‌اند فراهم می‌کنند. هوش هیجانی بالا ساختن مهارت‌های اجتماعی را آسان‌تر می‌کند و ادامهٔ بهبود آن، درک فرد دارای مهارت‌های اجتماعی قوی را از پاسخ‌های فردی و پویایی‌های گروهی ژرف‌تر می‌سازد.

پویایی‌های گروهی#

برای بیشتر رهبران، پویایی گروه نقشی مهم در موفقیت دارد. موفقیت رهبر با انتخاب اعضای تیم بر پایهٔ مهارت‌ها، توانایی همکاری، شخصیت‌ها و درک او از شیوهٔ انگیزه‌بخشی به افراد تضمین می‌شود. مهارت‌های اجتماعی عالی به رهبر امکان می‌دهد همکاری و تعامل را تسهیل کند و اعضای تیم را به سوی هدف‌ها هدایت کند.

مهارت‌های اجتماعی قوی هم درون و هم بیرون از حوزهٔ نفوذ رهبر ضروری‌اند. ساختن تیم مهم است، اما ارتباط اثربخش با افراد بیرون از تیم نیز حیاتی است. رهبر با مهارت‌های اجتماعی عالی می‌تواند حتی در شرایط نه‌چندان آرمانی، با انواع افراد تعاملی مناسب داشته باشد.

بخش ۴: هوش هیجانی خود را تقویت کنید#

همهٔ مؤلفه‌های هوش هیجانی به توانایی رهبر در رسیدگی به تعارض و مدیریت آن، حل اختلاف از راه مذاکره، نفوذ مناسب و متقاعد کردن اثربخش دیگران کمک می‌کنند. هوش هیجانی با صرف زمان و تلاش ژرف‌تر و قوی‌تر می‌شود و پرورش مهارت‌های آن می‌تواند روابط شما را در همهٔ زمینه‌های زندگی بهبود بخشد. چند گام برای تمرکز بر این مهارت‌ها:

خودارزیابی#

خودآگاهی نیازمند درک عمیق احساسات، نقاط قوت، چالش‌ها، ارزش‌ها و هدف‌های شماست و خودارزیابی فرایند تقویت آن است. این ارزیابی دربارهٔ درک و تعدیل در مواقع لازم است، نه انتقاد. رهبر خودآگاه باید پاسخ‌ها و انتخاب‌های خود را در موقعیت‌های پیچیده درک کند.

پاسخ‌های خود را بشناسید#

بررسی و ثبت منظم احساسات و پاسخ‌هایتان به شناسایی الگوها کمک می‌کند. همیشه با آنچه در هر موقعیت خوب پیش رفته آغاز کنید؛ درست مانند ارزیابی سخنرانی، خودارزیابی دربارهٔ رشد و تمرکز بر تلاش است، نه داوری یا تمسخر.

پس از آنکه دریافتید چه چیزی خوب بوده، چه احساسی داشتید و چگونه پاسخ دادید، نکته‌هایی را که می‌خواهید تغییر دهید مشخص کنید. یادداشت بردارید تا در طول روز بر رفتارهای مشخصی مانند گوش دادن تمرکز کنید؛ به لحظه‌هایی توجه کنید که می‌توانید فعالانه به آنچه گفته می‌شود پاسخ دهید، و نتیجهٔ تلاش‌هایتان را ببینید. با بهبود گوش دادن، شاید متوجه شوید باید بر مهارت دیگری از هوش هیجانی، مانند عمل به تعهدات، تمرکز کنید.

به این ترتیب نقاط قوت خود و مهارت‌هایی را که باید پرورش دهید آشکار می‌کنید. احتمالاً درمی‌یابید که در این فرایند در چرخه‌ای حرکت می‌کنید و در حین رشد، بارها و بارها به مهارت‌ها بازمی‌گردید.

به چالش‌ها جدی توجه کنید#

بیشتر رهبران وقتی تعامل‌ها یا کارها خوب پیش رفته‌اند، خود را آسان‌تر ارزیابی می‌کنند؛ چالش واقعی، درک چگونگی و چرایی به‌هم‌ریختن شرایط است. مانند هر تعامل دیگری، نخست به آنچه خوب پیش رفته نگاه کنید، سپس شدیدترین واکنش‌های خود و اثرشان بر موقعیت را پیگیری کنید. در موقعیت استرس‌زا، درک آنچه گفته یا انجام داده‌اید تنها آغاز کار است.

پاسخ‌ها
وقتی در موقعیتی احساس چالش می‌کنید، پاسخ‌های جسمی خود (سفت شدن ماهیچه‌ها، تنفس کم‌عمق) و لحظهٔ آغازشان را در نظر بگیرید و مشخص کنید چه چیزی پاسخ اولیه را برانگیخت: محیط فیزیکی، افراد، یا چالش‌های نامرتبط مانند دیر رسیدن یا برنامه‌ای دشوار.
دلیل‌ها
در طول تعامل استرس‌زا، زمانی برای ارزیابی پاسخ‌هایتان بگذارید و ریشهٔ احساساتتان را بجویید. به شرایط لحظه‌ای توجه کنید که در آن احساس گوشه‌گیری یا افسردگی، کمبود انرژی یا تعلل، یا خشم در شما آغاز شد.
نتیجه‌ها
هرچقدر هم تعاملی چالش‌برانگیز باشد، همیشه چیزی برای یادگیری دارد. گاهی پاسخی منفی مانند خشم به نتیجه‌ای مثبت می‌انجامد؛ مانند ورود به گفت‌وگویی که از آن طفره می‌رفتید یا یافتن انگیزه برای تغییری لازم. توجه به این نوع پاسخ و نتیجه نیز مهم است.

محرک‌های هیجانی را بشناسید و مدیریت کنید#

محرک، رویداد یا موقعیتی است که سبب رخ دادن یا پدید آمدن چیز دیگری می‌شود. برای نمونه، خشم می‌تواند به انگیزهٔ بیشتر بینجامد؛ در این صورت خشم محرکی است که به انگیزهٔ بالاتر منجر می‌شود. با ارزیابی لحظه‌هایی که چیزی شبیه این را با خود می‌گویید، محرک‌هایتان را بشناسید: «هر بار دیر می‌رسم، جلسهٔ وحشتناکی دارم.» در اینجا دیر رسیدن محرکی برای عملکرد ضعیف در جلسه است.

محرک‌ها اغلب منفی شناخته می‌شوند، اما می‌توانند نیرویی مثبت نیز باشند؛ با درک اینکه وقتی به‌موقع یا زودتر می‌رسید تجربهٔ بهتری دارید، محرکی با نتیجهٔ مثبت را شناسایی کرده‌اید.

رهبران نمی‌توانند همهٔ جنبه‌های یک موقعیت را کنترل کنند و همیشه نمی‌توان از رویدادهایی که محرک منفی می‌سازند پرهیز کرد. هدف، درک محرک‌های منفی و کاستن از شدت پاسخ است. هنگام رویارویی با موقعیتی که پاسخ منفی برمی‌انگیزد، از این روش‌ها بهره بگیرید:

آرام شوید
نفس بکشید و تنش را از بدن خود رها کنید.
جدا کنید
تا جای ممکن، احساسات خود را از موقعیت جدا کنید.
متمرکز شوید
آگاهی خود را به مرکز بدنتان ببرید و نفس کشیدنتان را حس کنید.
تمرکز کنید
واژه‌ای کلیدی برگزینید که احساستان یا کسی را که می‌خواهید در آن لحظه باشید نشان دهد و آن را تکرار کنید.

اگر در موقعیتی استرس‌زا هستید، ارزیابی کنید از آن موقعیت چه نیاز دارید و چه چیزی را می‌توانید تغییر دهید؛ اگر چیزی تغییرپذیر نیست، ادامه دهید. در مثال دیر رسیدن، پاسخگو بودن و عذرخواهی از منتظران می‌تواند کمک کند. پس از آن، گام‌های سازگاری مانند تنفس و جدا کردن احساسات را دنبال کنید و کاملاً مشارکت کنید.

تمرکز بر نکته‌های منفی ارزش چندانی ندارد. اگر بر دیر رسیدن تمرکز کنید، احساسات منفی مانع درگیری کامل شما با رویداد می‌شوند و آسیب بیشتری می‌زنند. پس از پایان رویداد و یافتن فرصت تأمل، مشخص کنید چه کاری را خوب انجام دادید و در تکرار همان موقعیت چه چیزی را می‌توانید بهتر کنید؛ سپس تجربه را در گذشته رها کنید.

افکار منفی را بازقاب‌بندی کنید#

بازقاب‌بندی راهی برای دگرگون کردن نگاهتان به یک مسئله است تا درکتان از آن تجربه تغییر کند و خودارزیابی در این کار یاری‌تان می‌کند. پس از مرور یک تجربهٔ منفی، ببینید چه چیزی خوب بوده‌است. حتی در بدترین شرایط نیز درس‌های ارزشمندی نهفته است. اگر دیر به جلسه رسیدید و شرایط دشوار بود، با تأمل پس از رویداد شاید دریابید که این تجربه به شما امکان داد بر رهایی از استرس تمرکز کنید و جلوی اثر منفی آغازینتان را بر بقیهٔ جلسه بگیرید.

در جایگاه رهبر، وقتی محرک‌های خود و شیوهٔ بازقاب‌بندی تجربه‌هایتان را درک می‌کنید، می‌توانید این درک را در رهبری دیگران به کار ببرید. خودآگاهی سبب می‌شود اعضای تیم و رویدادها یا شرایطی را که آنان را از رسیدن به توانمندی کامل بازمی‌دارد بهتر بشناسید، و تشخیص دهید چه زمانی باید وارد عمل شوید تا از موقعیتی منفی برای تیم پیشگیری کنید.

کمک به اعضای تیم در بازقاب‌بندی یک تجربهٔ منفی می‌تواند انگیزه و درکی درست از راه بهبود رویدادهای آینده پدید آورد و گروه را از سرزنش یکدیگر در رویارویی با چالش‌ها بازدارد. با شناسایی کوچک‌ترین موفقیت‌ها، می‌توان با امید بیشتری به نکته‌های نیازمند بهبود نگریست و تغییرهای لازم برای موفقیت بیشتر را پدید آورد.

همدلی خود را افزایش دهید#

شناسایی محرک‌ها و بازقاب‌بندی تجربه‌ها به افزایش همدلی شما کمک می‌کند. پس از شناخت محرک‌های خود، شناسایی محرک‌های دیگران را آغاز کنید؛ برخی با شما یکسان و برخی بسیار متفاوت‌اند.

در رهبری، به زبانی که استرس را به اعضای تیم منتقل می‌کند توجه کنید. به سخنانشان گوش دهید و از زبان بدنشان نیز آگاه باشید. پاسخ به استرس در همه یکسان نیست؛ به دنبال تنش جسمی، نفس‌های کوتاه و کم‌عمق و دیگر نشانه‌های ویژهٔ هر فرد باشید که نشان می‌دهد با موقعیتی استرس‌زا دست‌وپنجه نرم می‌کند. رفتار خود در رهبری و اثرش بر اطرافیان را در نظر بگیرید؛ این آگاهی به شما امکان می‌دهد بهترین تصمیم را برای خود و تیمتان بگیرید.

پرهیز از همهٔ محرک‌های منفی ممکن نیست و نمی‌توانید از پرداختن به یک تجربهٔ منفی یا پیامدهایش بگریزید؛ اما می‌توانید برگزینید که آن تجربه برای همهٔ اعضای تیم به نقطهٔ یادگیری بدل شود. مهم است نسبت به احساسات و واکنش‌های هر یک از اعضا به آن رویداد همدل باشید. چند گام پایه برای افزایش همدلی:

  • گوش دادن فعال را تمرین کنید و با میل واقعی به درک دیدگاه طرف مقابل وارد گفت‌وگو شوید.
  • اگر از احساس دیگران مطمئن نیستید، توضیح بخواهید.
  • دیدگاه طرف مقابل را به رسمیت بشناسید؛ ممکن است موافق نباشید، اما می‌توانید دیدگاهش را به رسمیت بشناسید.
  • به خبرهای خوب با دلگرمی پاسخ دهید و در شادی دیگران شریک شوید.

مرور و به‌کارگیری

پیش از آنکه تکلیف خود را کامل کنید، لحظه‌ای به پرسش‌های زیر فکر کنید. اگر نمی‌توانید به‌آسانی به آن‌ها پاسخ دهید، پروژه را دوباره مرور کنید.

  • هوش هیجانی شما چگونه می‌تواند بر زندگی دیگران اثر بگذارد؟
  • همدلی چه اثری بر ارتباطات میان‌فردی دارد؟
  • چه روش‌هایی برای بازقاب‌بندی موفق افکار منفی می‌توانید به کار ببرید؟
  • چگونه می‌توانید از روش‌های گوش دادن فعال برای درک بهتر احساسات دیگران بهره بگیرید؟
  • مهارت‌هایی که در این پروژه آموختید چگونه بر شیوهٔ برخورد شما با پروژه‌های آیندهٔ پارس مسترز اثر می‌گذارد؟

تکلیف خود را کامل کنید#

اکنون که پروژه را به‌طور کامل مطالعه کرده‌اید، یادداشت‌نویسی دوهفته‌ای و سخنرانی خود را برنامه‌ریزی و آماده کنید.

بازبینی
برای مرور تکلیف خود به کادر «تکلیف شما» بازگردید.
سازمان‌دهی
از «فهرست بازبینی پروژه» برای مرور مراحل و افزودن مراحل شخصی خود استفاده کنید؛ این کار به سازمان‌دهی و آماده‌سازی تکلیفتان کمک می‌کند.
زمان‌بندی
برای تعیین زمان سخنرانی خود با معاون آموزشی هماهنگ کنید.
آماده‌سازی
برای ارزیابی آماده شوید. منابع ارزیابی را مرور کنید و پیش از سخنرانی با ارزیاب خود به اشتراک بگذارید؛ می‌توانید آن‌ها را به‌صورت برخط نیز ارسال کنید.

پارس مسترز ایران — با هم، رساتر سخن می‌گوییم.

© ۱۳۹۷ پارس مسترز ایران. تمامی حقوق محفوظ است. پارس مسترز ایران، نشان (لوگوی) پارس مسترز ایران و تمامی علائم تجاری و حقوق نشر مربوط به پارس مسترز ایران، دارایی انحصاری این سازمان است و استفاده از آن‌ها تنها با کسب اجازه مجاز است.

toastmasters.ir • docs.toastmasters.ir • کد منبع با مجوز MIT